Επισκέπτες του χώρου μας

Κυριακή, 9 Μαρτίου 2014


Κυριακή της Ορθοδοξίας: Η μόνη σωστική αλήθεια, Ορθοδοξία!



Κάποτε γία μας κκλησία εχε ν ντιμετωπίσ να μεγάλο πειρασμό. πρξαν τν γδοο αἰῶνα κάποιοι χριστιανοί, πο ποστήριζαν πς εναι μν βλασφημία ν πεικονίζεται τ πρόσωπο το ησο Χριστο, διότι Ατς εναι νεικόνιστος, σχημάτιστος, όρατος Θεός, λλ κα πς εναι εδωλολατρία προσκύνηση τν εκόνων. Σ ατν τν πλάνη δηγήθηκαν π παρερμηνεες τς γίας Γραφς, π τν λανθασμένη ντύπωση γι τν ξία τν εκονιζομένων προσώπων, π πολιτικ συμφέροντα, π τν πιῤῥο τς βραϊκς κα μουσουλμανικς θρησκείας πο παγόρευαν τν πεικόνιση κα ρνονταν τν παρξη γίων κα τν νσάρκωση το Θεο, καθς κα π τν παράχρηση τν ερν εκόνων κ μέρους κραίων εκονολατρν.

κκλησία μας μ τν μεγάλο γνα τν γίων πατέρων της καθώρισε τ 787 μ τν βδομη οκουμενικ σύνοδο στ Νίκαια τς Μικρς σίας τ ρθόδοξο δόγμα, σύμφωνα μ τ ποο πιτρέπεται πεικόνιση τς νθρώπινης φύσης το Χριστο, ατν πο εδαν κα ψηλάφισαν ο πόστολοι, κα πεικόνιση τν γίων, πο πρεσβεύουν γι τος ζντες κα ς καλο φίλοι το Θεο συνδράμουν στν νθρώπινη παράκληση κα νταποκρίνονται στς προσευχς τν πιστν.
Τ ρθόδοξο δόγμα κάνει σαφ διάκριση νάμεσα στ λατρεία το Θεο ς Κτίστου κα Δημιουργο κα στ χρήση τς λης τς εκόνας ς κτίσης. Λατρεύουμε τν Θε κα προσκυνομε στν εκόνα το ησο Χριστο χι τ ξύλο κα τν μπογιά, λλ τ πρόσωπο το Θεανθρώπου κα τν λη πο προσέλαβε κενος, τ Πανάγιο Σμα Του, μ τ ποο σωσε τν νθρωπότητα. Τ διο συμβαίνει κα μ τς εκόνες τν γίων, δι τς προσκυνήσεως τν ποίων τιμομε τος γίους, τος σεβόμαστε κα τος δείχνουμε τν γάπη μας, πως μία μητέρα σπάζεται τν φωτογραφία το παιδιο τς πο βρίσκεται μακρυά.
Δυστυχς πάρχουν πάντοτε κενοι πο πορον κα γανακτον μ τν συῤῥο πιστν σ Ναούς, προκειμένου ν προσκυνήσουν μία εκόνα. Ετυχς μως πάρχουν κα κενοι πο βρίσκουν σ μία εκόνα τν χαμένη λπίδα, τν ναμον το θαύματος, τν πιβεβαίωση τς σωτερικς τους πίστης.
Ο εκόνες, δελφοί μου, δν εναι καινοτομία στν χρο τν κκλησιαστικό. Εναι ρχαία παράδοση πεικόνιση τν γίων μαρτύρων στς κατακόμβες κα στος τόπους το μαρτυρίου. Εαγγελιστς Λουκς μάλιστα, πο κτς π ατρς ταν κα ζωγράφος, γιογράφησε τ γλυκύτατο πρόσωπο τς Παναγίας μας σ διάφορα ντίγραφα. λλ κα τ Πανάγιο πρόσωπο το Κυρίου μας, ετε ατούσιο, ετε δι συμβολισμο, πεικονιζόταν π τ πρτα χρόνια ζως τς κκλησίας, φο γινε κατ τν νθρώπινη φύση Του ρατός, γινε λικός, περιγραπτός, κι πομένως δν πρχε πρόβλημα στν πεινόνισή του ς νθρώπου, φο γινε νθρωπος.
ταν προσκυνομε μία εκόνα, δν προσκυνομε τν λη της, τ ξύλο, τ μέταλλο, τ χαρτί, λλ τ εκονιζόμενο πρόσωπο. πομένως πρέπει κα ν καταλάβουμε πς τ θαμα δν τ πιτελε εκόνα ς ντικείμενο, λλ εκόνα ς πρόσωπο, τ εκονιζόμενο πρόσωπο. Κατ τν ννοια ατ δν πάρχουν θαυματουργς κα μ θαυματουργς εκόνες, λλ μόνον θαυματουργο γιοι πο νταποκρίνονται στν δι προσκυνήσεως τν εκόνων τους παράκληση τν πιστν.
Τ ν προσκυν πομένως κάποιος πιστς μι εκόνα τς Παναγίας ς περισσότερο θαυματουργ π μία λλη σημαίνει πς τοτος δν εχει ξεφύγει π τν σφαρα τς εδωλολατρίας, χοντας διαστρεβλωμένη ντίληψη. τ ν φέρν κάποια εκόνα στ Ναό, γι ν «σαραντίσ», πως λέγεται, ποδεικνύει τι δν ντιλαμ βάνεται τν εκόνα ς εκονιζόμενο πρόσωπο, λλ ς ντικείμενο, πο θ ποκτήσ μ τν «σαραντισμό» θαυματουργικς μαγικς κανότητες.
       ρθόδοξη εσέβεια χει ρια, πο ν κάποιος τ περβ ετε π τ μιά, ετε π τν λλη πλευρά, τραυματίζει τν διότητα το ρθοδόξου κα περν στν μερι τς σεβείας. Ατ παθαν κα ο εκονομάχοι, πο ποδοπατοσαν κακατέστρεφαν τς εκόνες τν γίων, λλ κα ο κραοι εκονολάτρες, πο ριχναν ξύσματα π εκόνες μέσα στ Θεία Κοινωνία.              
τιμ τν γίων μέσα π τν σπασμ τν ερν τους εκονισμάτων, τν προσκύνηση τν ερν λειψάνων τους κα το Σταυρο το Σωτρος μας, λατρεία το Κυρίου κα Θεο μας, ς γίνεται μ ελάβεια κα συστολή. Δν παίζουμε μ τ για κα ερ τς πίστεώς μας. Ατ κράτησαν τν ρθοδοξία μας, τν μόνη ληθιν πίστη πο μπορε ν σώσ τν κόσμο. 

π. Στυλιανός Μακρής
Πηγή:  imverias.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου