Επισκέπτες του χώρου μας

Τρίτη 30 Ιουλίου 2013

 
Το Πανίσχυρο Όπλο
 
Πηγή: Με παρρησία

Ρώτησαν τν ββ Λογγίνο:
- Ποι ρετ εναι μεγαλύτερη π᾿ λες;

Κα πάντησε:
- Σκέφτομαι, τι, πως περηφάνεια εναι τ μεγαλύτερο π᾿ λα τ πάθη, φο κα π τν οραν μπόρεσε ν ρίξει κάποιους (δηλαδ τν ωσφόρο κα τ τάγμα του), τσι κα ταπεινοφροσύνη εναι μεγαλύτερη π᾿ λες τς ρετές, γιατ κι π᾿ ατ τ τάρταρα μπορε ν᾿ νεβάσει να νθρωπο, κόμα κι ν εναι μαρτωλς σν δαίμονας.
Ν γιατ Κύριος πρν π᾿ λους μακαρίζει τος «πτωχος τ πνεύματι», (δηλαδ τος ταπεινούς) (Ματθ. 5:3).
***
νας γέροντας επε:
- Προτιμ ττα πο θ συνοδεύεται π ταπεινοφροσύνη, παρ νίκη πο θ συνοδεύεται π περηφάνεια.
***
νας (λλος) γέροντας επε:
- Πολλς φορς ταπείνωση σωσε πολλούς, κα μάλιστα κοπα.
Κι ατ τ ποδεικνύουν τελώνης κα σωτος υός, πο επαν μόνο λίγα λόγια κα σώθηκαν (βλ. Λουκ. 18:13 - 15:21).
***
ββς σαΐας επε:
- Περισσότερο π᾿ λα χουμε νάγκη π τν ταπεινοφροσύνη.
Γι᾿ ατ ς εμαστε πάντα τοιμοι, σ κάθε λόγο πο κομε ργασία (πο κάνουμε), ν λέμε (στν πλησίον):
«Συγχώρεσέ με».
Γιατ μ τν ταπεινοφροσύνη καταστρέφονται λα τ (πονηρ ργα) το χθρο.
 ***
μμ Θεοδώρα λεγε, πς οτε σκηση οτε κακουχία οτε ο ποιοιδήποτε κόποι σζουν (τν νθρωπο), παρ μόνο γνήσια ταπεινοφροσύνη. (Κα γι πιβεβαίωση διηγόταν τ ξς:)
- ταν κάποιος ναχωρητής, πο διωχνε τος δαίμονες. Κα τος ξέταζε, γι ν μάθει μ ποιν τρόπο βγαίνουν (π τν νθρωπο). «Μ τ νηστεία;» τος ρωτοσε. «μες οτε τρμε οτε πίνουμε», παντοσαν κενοι.
«Μ τν γρυπνία;». «μες δν κοιμόμαστε καθόλου», λεγαν.
«Μ τν ναχώρηση (π τν κόσμο);». «μες ζομε στς ρήμους», ποκρίνονταν.
πειδ γέροντας πέμενε κα λεγε, «Μ ποιν λοιπν τρόπο βγαίνετε;», κενοι μολόγησαν:
«Τίποτα δν μς νικάει, παρ μόνο ταπεινοφροσύνη».

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΛΠΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ... ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΟΙ ΔΟΣΕΙΣ;

      
.Μας τα παίρνουν όλα και αφήνουν ψίχουλα...Το 98% της βοήθειας πάει στους πιστωτές!

Μπορεί η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ και ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε να επαινούν την Ελλάδα για τις θυσίες της, υποσχόμενοι δόσεις και νέα βοήθεια εφ' όσον οι Ελληνες τηρούν την υποχρέωσή τους να... αυτοκαταστραφούν, όμως γεγονός παραμένει πως ελάχιστο μέρος από τα δάνεια και τις ιδιωτικές χρηματοδοτήσεις (μόλις το 1,6%) που λαμβάνει η χώρα καταλήγει στον κρατικό προϋπολογισμό και την πραγματική οικονομία με τους ανθρώπους της.

Αντίθετα, σχεδόν το σύνολο της βοήθειας προς την Ελλάδα χρησιμεύει για την εξυπηρέτηση των πιστωτών της.

«Από τη μία τσέπη βγήκαν και στην άλλη μπήκαν», αυτή είναι η μοναδική αλήθεια για το 89% των δανείων που χορηγήθηκαν από την τρόικα ως βοήθεια προς την υπερχρεωμένη και δεινοπαθούσα Ελλάδα. Οπως είχε δηλώσει πρόσφατα για τα χρήματα αυτά και η μη κυβερνητική οργάνωση Attac, «πέρασαν, αλλά δεν άγγιξαν τους ανθρώπους».

Πράγματι, από τα 212 δισ. ευρώ που έχουν δοθεί ώς σήμερα (Ιούλιος 2013) στην Ελλάδα ως δάνειο από την τρόικα, μόνο τα περίπου 18,6 δισ. (δηλαδή το 8,8%) πήγαν για την κάλυψη του πρωτογενούς ελλείμματος (μισθοί-συντάξεις κ.λπ.) και άλλα 4,9 δισ. (2,3% του ΑΕΠ) για τα ληξιπρόθεσμα κατέληξαν στην πραγματική οικονομία, δηλαδή μόλις το 11% του συνόλου.

Εικονικό ποσοστό

Ομως κι αυτό ουσιαστικά το ποσοστό είναι εικονικό, αφού τα 212 δισ. της βοήθειας που έχουμε λάβει ώς σήμερα δεν αρκούν να καλύψουν τις ακαθάριστες δανειακές ανάγκες των 239 δισ. της ίδιας περιόδου, ή ακόμη και τις καθαρές δανειακές ανάγκες των 216,5 δισ. που προκύπτουν μετά την αφαίρεση της ιδιωτικής χρηματοδότησης των 22,4 δισ. (από ιδιωτικοποιήσεις και επιστροφή κερδών των κεντρικών τραπεζών) που είχε η Ελλάδα ώς σήμερα.

Θα μπορούσε, δηλαδή, κάλλιστα να ισχυριστεί κανείς πως τα πρωτογενή ελλείμματα και τα ληξιπρόθεσμα χρηματοδοτήθηκαν εξ ολοκλήρου από την ιδιωτική χρηματοδότηση (κατά τα 5/6 από την πώληση δημόσιας περιουσίας), αφού η δανειακή βοήθεια δεν επαρκούσε για το σκοπό αυτό.

Το ίδιο συμπέρασμα προκύπτει αν εξετάσουμε τι προβλέπει το πρόγραμμα προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας (βλ. επικείμενη έκθεση Ευρωπαϊκής Επιτροπής που διέρρευσε στο Ρόιτερς) για τη συνολική διάρκεια της δανειακής σύμβασης (2010-2014): ακόμη κι αν στα 236,8 δισ., που τελικά θα έχει λάβει ως βοήθεια η Ελλάδα, προσθέσουμε τα προβλεπόμενα 25,5 δισ. της ιδιωτικής χρηματοδότησης (ιδιωτικοποιήσεις και επιστροφές κερδών), μόλις το 1,6% προβλέπεται να ωφελήσει το κράτος και την οικονομία με την ευρεία έννοια (στα ληξιπρόθεσμα προσθέτουμε τις λοιπές κυβερνητικές ανάγκες σε ρευστό).

Γιατί από το σύνολο των έτσι διαθέσιμων κεφαλαίων ύψους 262,3 δισ. θα πρέπει να καλυφθεί πρωτίστως η αποπληρωμή χρεών (116,9 δισ.), το κόστος του PSI και της επαναγοράς ομολόγων (94,1 δισ.) και οι οφειλόμενοι τόκοι (47,1 δισ.).

Ούτε ένα ευρώ

Με άλλα λόγια ώς και το 2014 το 98,4% των χορηγηθέντων κεφαλαίων -επίσημων δανείων και ιδιωτικών χρηματοδοτήσεων- θα έχει διατεθεί για υποχρεώσεις προς τους πιστωτές. Δεδομένου ότι τα 25,5 δισ. ιδιωτικής χρηματοδότησης αναλογούν στο 9,7% των συνολικών κεφαλαίων χρηματοδότησης, γίνεται αντιληπτό πως από την επίσημη δανειακή βοήθεια δεν περισσεύει ούτε ένα ευρώ για τις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας και των Ελλήνων πολιτών. Εξ ου και το χρηματοδοτικό κενό που παρουσιάζεται για τη διετία 2013-14.

Αυτή είναι η γυμνή αλήθεια που απεικονίζεται επακριβώς στον Πίνακα της Κομισιόν.

Συγκεκριμένα, από τα 236,8 δισ. επίσημης βοήθειας που θα έχει λάβει την περίοδο 2010-2014 η Ελλάδα, τα 89,7 δισ. θα έχουν απορροφηθεί σε αποπληρωμές ομολόγων και μακροχρόνιων δανείων, τα 48,2 δισ. θα έχουν πάει στην ανακεφαλαίωση των τραπεζών, 47,1 δισ. θα έχουν πάει για πληρωμές τόκων, τα 34,6 δισ. αφορούν το κόστος του PSI, τα 18 δισ. καλύπτουν βραχυχρόνιο δανεισμό (έντοκα γραμμάτια), τα 15,8 δισ. καλύπτουν το πρωτογενές έλλειμμα και τα 11 δισ. την επαναγορά ομολόγων.

Από τα παραπάνω βασικά κονδύλια (δεν είναι όλα) παρατηρούμε πως το άθροισμα των 4 πρώτων (237,6 δισ.) υπερκαλύπτει το ποσόν της επίσημης βοήθειας, ενώ ακόμη και η ιδιωτική χρηματοδότηση των 25,5 δισ. δεν επαρκεί για να καλύψει το σύνολο των δύο υπολοίπων κονδυλίων (πρωτογενές έλλειμμα και επαναγορά χρέους).

«Από τη μία τσέπη βγήκαν και στην άλλη μπήκαν»

Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια για το 98,4% των δανείων που χορηγήθηκαν από την τρόικα ως βοήθεια προς την υπερχρεωμένη και δεινοπαθούσα Ελλάδα. Οπως είχε δηλώσει πρόσφατα για τα χρήματα αυτά και η μη κυβερνητική οργάνωση Attac, «πέρασαν, αλλά δεν άγγιξαν τους ανθρώπους».

Ως και το 2014 το 98,4% των χορηγηθέντων κεφαλαίων -επίσημων δανείων και ιδιωτικών χρηματοδοτήσεων- θα έχει διατεθεί για υποχρεώσεις προς τους πιστωτές. Δεδομένου ότι τα 25,5 δισ. ιδιωτικής χρηματοδότησης αναλογούν στο 9,7% των συνολικών κεφαλαίων χρηματοδότησης, γίνεται αντιληπτό πως από την επίσημη δανειακή βοήθεια δεν περισσεύει ούτε ένα ευρώ για τις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας και των Ελλήνων πολιτών. Εξ ου και το χρηματοδοτικό κενό που παρουσιάζεται για τη διετία 2013-14.

Συνεπώς, αν δεν δοθούν νέα δάνεια ή δεν υπάρξει νέο κούρεμα, το χρέος θα παραμένει μη βιώσιμο.

alt
 

Δευτέρα 29 Ιουλίου 2013

Αν ο Χριστός ερχόταν σήμερα σ' αυτόν τον κόσμο, θα Τον έκλειναν σε ψυχιατρείο.




...Είναι αλήθεια ότι αυτή η γενιά είναι μπερδεμένη. 

Το μόνο πρόβλημα με μένα είναι ότι δεν είμαι μπερδεμένος και γνωρίζω πολύ καλά ποιο είναι το καθήκον του ανθρώπου: να λατρεύει το Θεό και τον Υιό Του και να προετοιμάζεται για τη ζωή στον επερχόμενο κόσμο, όχι να ζει άνετα κι ευτυχισμένα σ' αυτόν τον κόσμο εκμεταλλευόμενος τον συνάνθρωπό του και ξεχνώντας το Θεό και τη Βασιλεία Του. 


Αν ο Χριστός ερχόταν σήμερα σ' αυτόν τον κόσμο, ξέρετε τι θα του συνέβαινε; Θα Τον έκλειναν σε ψυχιατρείο και θα Τον υπέβαλαν σε ψυχοθεραπεία και το ίδιο θα έκαναν στους αγίους Του. 

Ο κόσμος θα τον σταύρωνε σήμερα ακριβώς όπως έπραξε πριν από δυο χιλιάδες χρόνια, διότι ο κόσμος δεν έχει μάθει τίποτα πέρα από το να κατεργάζεται ακόμη δολιότερες μορφές υποκρισίας.

Ζούμε σε μια κοινωνία πιο ειδωλολατρική και πιο εχθρική προς το Χριστό, από εκείνη στην οποία ο ίδιος γεννήθηκε. 

Πρόσφατα ένας καθολικός ιερέας, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, τόλμησε να πει ότι το πανεπιστήμιο είχε παγανιστική ατμόσφαιρα και οι ιθύνοντες του πανεπιστημίου τον χαρακτήρισαν "φανατικό" και "παράφρονα". 

Έλεγε την αλήθεια, αλλά οι άνθρωποι μισούν την αλήθεια και γι αυτό ευχαρίστως θα ξανασταύρωναν το Χριστό αν ερχόταν ανάμεσά τους.

Η αγάπη για την αλήθεια και για το Θεό είναι απείρως πιο σημαντική απ' την αγάπη για την ασφάλεια, τα χρήματα και τη φήμη. [...] 

(Το παρόν κείμενο είναι απόσπασμα επιστολής του π. Σεραφείμ Ρόουζ προς τους γονείς του, τον Ιούνιο του 1964)

Από το βιβλίο "π. Σεραφείμ Ρόουζ: Η ζωή και τα έργα του"


ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2013/07/an-erxotan-simera-o-Xristos-tha-ton-ekleinan-se-psihiatreio-p-serafeim-roouz.html#ixzz2aT93awLV
 
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ
 
 
 
.Όταν ήμουν στον Άγιο Βασίλειο στην περίοδο 1970-80 είχα γνωρίσει μια οικογένεια, μέλος της οποίας ήταν και η υπέργηρη κυρία Κατερίνα, την οποία περιποιείτο η κόρη της Καλλιρρόη.

Ο σύζυγος της κυρίας Καλλιρρόης ήταν δικηγόρος και λεγόταν Χριστόφορος Σταμάτουζας.


Η κυρία Κατερίνα, λόγω της ηλικίας της, ήταν συνεχώς σε μια καρέκλα, όπου καθόταν με πολλή δυσκολία. Δεν βάδιζε. Άρχισε να μη βλέπει κιόλας. Ήταν όμως χριστιανή που έκανε τα θρησκευτικά της καθήκοντα... Tο πρωί την προσευχή της, το βράδυ το Απόδειπνο, τους Χαιρετισμούς… Όταν άρχισε να μη βλέπει, μου έλεγε:

–Στενοχωρούμαι, γιατί δεν ξέρω τώρα πώς να περάσω όλη την ήμερα, πώς να διαβάσω τις προσευχές μου.

Της είπα λοιπόν:
-Να λες το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με».
Της έδωσα κι ένα κομποσχοινάκι κι όπως καθόταν σε μια πολυθρόνα απ’ αυτές τις πάνινες, που έχουν και χερούλια, έλεγε την ευχή. Κι αυτό την είχε γλυκάνει και πολύ ευχαριστιόταν.
–Α, όλη την ήμερα, ούτε καταλαβαίνω πώς περνάει λέγοντας συνεχώς το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με»! Ευχαριστιέμαι μ’ αυτό, ευχαριστιέμαι πολύ, γλυκαίνεται το στόμα μου. Όλο έτσι έλεγε.
Κάποτε με ρώτησε:
–Θα με βοηθήσει αυτό, όταν θα έρθει ή ώρα να φύγω απ’ αυτόν εδώ τον κόσμο;
–Βεβαίως, της λέω, και να μη στενοχωριέσαι. Αν λες συνεχώς την ευχούλα να μην ανήσυχεις καθόλου! Θα έρθω εγώ και θα σου δώσω το κλειδί για ν’ άνοιξεις την πόρτα του Παραδείσου.
(Εγώ αυτό το είπα για να της δώσω ελπίδα και να της αφαιρέσω τον φόβο του θανάτου).
Αρρώστησε και βάρυνε πολύ. Πήγαινα και την κοινωνούσα σχεδόν κάθε εβδομάδα για να παίρνει δύναμη. Ένα βράδυ κατά τις 2.00 ή ώρα, ξυπνάει την κόρη της και λέει:
–Ετοιμάσου. Όπου να ναι έρχεται ο πατήρ Στέφανος να με κοινωνήσει.
–Ο πατήρ Στέφανος θα κοιμάται τώρα στο σπίτι του, της απάντησε ή κόρη της.
–Όχι, όχι, θα ΄ρθει, θα έρθει τώρα! Σε παρακαλώ, ετοίμασε το τραπεζάκι. Βάλε το θυμιατό, βάλε και το κερί.
(Έτσι έκαμαν πάντοτε. Ετοίμαζαν ένα τραπεζάκι στρογγυλό, με άσπρη πετσέτα και επάνω το καντήλι, το κηροπήγιο και το θυμιατό δίπλα, αναμμένα όλα. Άπλωνα το “μάκτρο”, ακουμπούσα πάνω τα τίμια Δώρα, έκανα την ένωση και την κοινωνούσα.)
–Τα ετοίμασες; ρώτησε την κόρη της.
–Τα ετοίμασα.
–Χτυπάει ή πόρτα. Πήγαινε να ανοίξεις.
Έκανε ή κόρη της ότι πήγαινε να ανοίξει. Αυτή περίμενε. Έκανε το σταυρό της, πήρε το “μάκτρο”, (υποθετικά), το έβαλε κάτω από το σαγόνι της, άνοιξε το στόμα της, κατάπιε, σκουπίστηκε, έδωσε πίσω το “μάκτρο”, έκανε με ευλάβεια το σημείο του σταυρού, σταύρωσε τα χέρια της και περίμενε να φύγω. Ποιος ξέρει; Προφανώς Άγγελος την κοινώνησε στο πρόσωπο το δικό μου. Αποκλείεται να ήταν παραίσθησις. Ήταν ένα γεγονός πραγματικό, όπου κοινώνησε των άχραντων Μυστηρίων αλλά σε πνευματική μορφή.
Την άλλη μέρα με ειδοποίησαν, πήγα, και μου είπαν ιδιαιτέρως τι συνέβη. Πλησίασα την άρρωστη και μου είπε:
– Σ’ ευχαριστώ πού ήρθες τη νύχτα… Το κλειδί που είναι;…
–Μη στενοχωριέσαι κυρία Κατερίνα και το κλειδί θα πάρεις! Την επομένη το βράδυ με ειδοποίησαν ότι εκοιμήθη. Πήγα στο σπίτι και μου διηγήθηκαν τα εξής: Ήρθε η στιγμή να φύγει και έλεγε:

Πάτερ Στέφανε, φεύγω! Ήρθαν οι Άγγελοι! Που είσαι; που είσαι; Έλα… ήδη με έφεραν μπροστά στην πόρτα του Παραδείσου και είναι κλειστή…
Θέλω το κλειδί, το κλειδί, πού μου υποσχέθηκες, το κλειδί, το κλειδί… Α, ευχαριστώ…
Άπλωσε το χέρι της και φάνηκε σαν να πήρε ένα μεγάλο παλαιό κλειδί, γύρισε το χέρι της, όπως κάνουμε όταν ανοίγουμε με κλειδί μια πόρτα, κατέβασε το χέρι της, έκανε το σημείο του σταυρού, “σ’ ευχαριστώ…” είπε και εκοιμήθη. Έτσι έφυγε ή κυρία-Κατερίνα με το κλειδί του Παραδείσου στο χέρι!

Διασκευασμένο Απόσπασμα από το Βιβλίο

“ΓΝΩΣΙΣ ΚΑΙ ΒΙΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ”

του Πρωτ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
 
ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ: ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΚΑΙ ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΤΕ!
 
 
 
.Έρχονται δύσκολοι καιροί, απ' όλες τις μεριές θα μας χτυπάνε.

Καί θα αντέξουν μόνο αυτοί, που μάθανε νωρίς να αγαπάνε. Θέτω, ένα δικό μου προσωπικό δίλημμα. Η στάση μου στην σημερινή πραγματικότητα, ως Έλληνα και Χριστιανού ορθόδοξου, ποιά πρέπει να 'ναι;

Η προσευχή η το μαχαίρι;  Μέσα μου, δυό πρόσωπα παλεύουν.  Το ένα, μου ζητάει να πολεμήσω, όλους αυτούς που χρόνια τώρα καταστρέφουν, ότι και όσους αγαπάω.  Το άλλο μου ζητάει να τους αγαπήσω, ακόμα κι αν με σταυρώνουν. 

Η ευτυχής, "δυστυχία" του Χριστιανού, είναι ότι πρέπει πάντα και σε κάθε του δίλημμα, να σκέφτεται: Τι θα 'κανε ο Χριστός στη θέση μου;

Λίγο αν Τον πιστεύεις και ξέρεις τα όσα είπε και κυρίως όσα είναι, το δίλημμα απαντιέται. Θέλει πολύ περισσότερη δύναμη, το να αγαπάς, από το να μισείς.  Το να υπομένεις την αδικία, από το να εκδικείσαι. Το να συγχωρείς και να συμπονάς, τον εκτελεστή σου.  Αλλά κυρίως θέλει ακλόνητη πίστη στον Χριστό και τους αρχαγγέλους Του, που είναι καθημερινά δίπλα μας και δίνουν, τις δικές μας μάχες.

Πιστέψτε με και μην φοβάστε. Είναι πολύ περισσότεροι και δυνατότεροι οι φωτεινοί άγγελοι του Θεού, από τους ήδη ηττημένους και πανικόβλητους, άγγελους του σκότους και τους γήινους εκπροσώπους τους.

Τελικά απαντάω ως εξής στο δίλημμα: Μαζί σου Χριστέ μου.  Μόνο δυνάμωσε την φτωχή μου πίστη και δείξε μου για λίγο τις ουράνιες δυνάμεις Σου, να παρηγορηθώ και να πάρω το κουράγιο και την δύναμη που χρειάζομαι για να συνεχίσω.
ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ 45ΧΡΟΝΗ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΗ ΑΣΘΕΝΗ
 
 
 
             
                   
1Βοηθήστε μας να διαδοθεί το μήνυμα αυτό, ακόμα και εσείς οι ίδιοι να μην μπορείτε να βοηθήσετε, κάποιος που γνωρίζετε σίγουρα μπορεί!

Κάνουμε αγωνιώδη έκκληση για 45χρονη ανασφάλιστη καρκινοπαθή ασθενή που έκανε επέμβαση στο στήθος και βρίσκεται σε πολύ άσχημη οικονομική κατάσταση. Έχει ήδη κάνει έναν κύκλο θεραπειών και σύντομα θα πρέπει να ξεκινήσει καινούργιο. Αδυνατεί όμως να αγοράσει τα φάρμακα της τα οποία και είναι κρίσιμο να βρεθούν αλλιώς η ζωής της θα κινδυνέψει. 

Χρειαζόμαστε άμεσα:

Taxotere 80 mg x 4 κουτιά (264.50 ευρώ το κουτί) = 1058 ευρώ
Τaxotere 20mg x8κουτιά (69.47 ευρώ το κουτί) = 555.76 ευρώ
Νeulasta 1 x 4κουτιά (704.75 ευρώ το κουτί) =2819 ευρώ
Συνολικό κόστος της θεραπείας 4432,76 ευρώ

Το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικούλειτουργεί, με την βοήθεια και στήριξη του Δήμου Ελληνικού-Αργυρούπολης, από τον Δεκέμβριο του 2011 και μέχρι σήμερα έχει δεχτεί πάνω από 12000 ιατρικές επισκέψεις μέσα σε 18 μήνες. Λειτουργεί εξ ολοκλήρου με την βοήθεια που προσφέρει ο κόσμος και οι 200 εθελοντές του προσφέρουν τις υπηρεσίες τους αφιλοκερδώς. Θέλουμε να τονίσουμε ότι το ιατρείο μας δεν δέχεται σε καμία περίπτωση χρηματικές δωρεές, παρά μόνο σε είδος και υπηρεσίες, τις οποίες με την σειρά του τις προσφέρει στους ασθενείς που έχουν ανάγκη. Οι πολίτες που ζητάνε την βοήθεια μας προέρχονται από τις πλέον ευάλωτες κοινωνικά ομάδες και είναι ανασφάλιστοι ή/και άποροι ή/και άνεργοι.

Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210 9631950 στις ώρες λειτουργίας του ΜΚΙΕ

ΠΡΩΙ/ΜΕΣΗΜΕΡΙ :
(ΔΕΥΤΕΡΑ έως ΣΑΒΒΑΤΟ 10:00-14:00)

ΑΠΟΓΕΥΜΑ/ΒΡΑΔΥ:
(ΔΕΥΤΕΡΑ 17:00-20:00)
(ΤΡΙΤΗ 14:00-20:00)
(ΤΕΤΑΡΤΗ 16:00-20:00)
(ΠΕΜΠΤΗ 14:00-20:00)
(ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14:00-19:00)

email mkiellinikou@gmail.com Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
 
ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΡΩΣΣΟΥ
 
 
 
Το θαύμα του ασθενούς που συγκλονίζει Δύο ώρες περίπου προσευχόταν κλαίγοντας ο κ. Κωνσταντίνος Πολυχρονίου, ανώτερος κρατικός υπάλληλος μπροστά στη Λάρνακα του Οσίου Ρώσου...
Φορούσε πιζάμες και ένα ταξί τον περίμενε στην Βορεινή πύλη της Εκκλησίας. Όταν τελείωσε τη μυστική του συνομιλία με τον Όσιο, ξεκίνησε με αργά βήματα, σέρνοντας τις παντόφλες στο δάπεδο και προχωρούσε προς την έξοδο.



Τον σταμάτησε ένας ιερέας της μονής και τον ρώτησε γιατί έκλαιγε τόση ώρα, γιατί δεν ήταν ντυμένος κανονικά και ήρθε στην εκκλησία με πιζάμες και αν επιθυμούσε να του έδινε δωμάτιο στον ξενώνα να αναπαυθεί για λίγο αν το είχε ανάγκη.

- Όχι πάτερ, απάντησε και συνέχισε, με ξεκούρασε για πολλά χρόνια ο Άγιος, αυτός, ο μεγάλος και θαυματουργός γιατρός που υπηρετείτε. Σήμερα το πρωί στον «Ευαγγελισμό», στο Νοσοκομείο, ήρθε η γυναίκα μου να με δει.

Έχει περάσει δεκαετία και πλέον να σταθώ όρθιος όπως με βλέπετε τώρα. Μία χρόνια πάθηση του νευρικού συστήματος και μία αρρώστια που είχα περάσει μου έφεραν αναπηρία τόση που έχασα τη θέση μου, πήρα πρόωρα σύνταξη και οδηγήθηκα στα Νοσοκομεία γιατί μετά το δεύτερο χρόνο είχα πάνω από 80% παράλυση των κάτω άκρων.

Ή παράλυση, η κακή ψυχολογική κατάσταση, η πρόωρη έξοδος μου από τη δραστηριότητα της ζωής με οδηγούσαν σε μαρασμό, σχεδόν στο θάνατο.

Σήμερα, λοιπόν, το πρωί η γυναίκα μου ήρθε στο Νοσοκομείο, με βρήκε να κοιμάμαι, δεν με ξύπνησε, παρά κάθισε δίπλα στο κρεβάτι μου σε μια καρέκλα. Για λίγα δευτερόλεπτα την πήρε ο ύπνος.

Βλέπει στο όνειρο της ότι, στο διπλανό θάλαμο γινόταν επισκεπτήριο γιατρών. Ανάμεσα τους ήταν ένας άγνωστος ξένος γιατρός.

Τον πλησιάζει η γυναίκα μου και του λέει: Γιατρέ μου, είστε ξένος; Σας βλέπω για πρώτη φορά στο Νοσοκομείο. Σας παρακαλώ στο διπλανό θάλαμο έχω τον άνδρα μου πάνω από δέκα χρόνια παράλυτο. Οι γιατροί μου έχουν πει την αλήθεια, ότι χάνω το σύντροφο μου. Χάνω το στήριγμα μου. Θα πεθάνει ο σύζυγος μου. Ελάτε, γιατρέ μου, να τον δείτε, να του δώσετε κουράγιο, να μας πείτε κάτι και σεις.

- Πήγαινε, κυρία μου, περίμενε και θα δω και το σύζυγο σου.

Ναι, γιατρέ μου, πέστε μου το όνομα σας, να σας περιμένω…

- Ιωάννης Ρώσος, της απαντά.

Ξυπνάει, πετιέται από το κάθισμα της.

Με βλέπει που προσπαθώ μόνος μου, στηριγμένος στους αγκώνες μου, να σηκωθώ.

Βοήθησε με, γυναίκα, της λέγω, κάποιος με κρατάει άπ’ τις μασχάλες και με σηκώνει, βοήθησε και συ…

Σηκώθηκα, πάτησα στο έδαφος, όταν τα κλάματα της γυναίκας μου είχαν φέρει γύρω μας γιατρούς και βοηθητικό προσωπικό.

Ό υπεύθυνος γιατρός του τμήματος, ένας πιστός χριστιανός, συγκλονίζεται από τη διήγηση της συζύγου μου και προτρέπει: Κύριε Πολυχρονίου όπως είσαι, μη ζητάς, να αλλάξεις τις πιζάμες σου, φύγετε, πάρτε ταξί στην είσοδο του Νοσοκομείου και πηγαίνετε στο Πνευματικό θεραπευτήριο, στην Εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου, που είναι στην καταπράσινη κοιλάδα του Προκοπίου της Ευβοίας, όπου και ολόκληρο το ιερό του Λείψανο. Πηγαίνετε, πέστε το μεγάλο σας ευχαριστώ και γυρίστε για το εξιτήριο που αυτή τη φορά –σπάνια βέβαια– το υπογράφει όχι γιατρός αλλά ένας “Άγιος!

Και σαν χριστιανός και σαν επιστήμονας ό,τι είπα το πιστεύω. Πάνω από την επιστήμη μας είναι η παντοδυναμία του Θεού και των Αγίων του.

Αυτά μας είπε, Πάτερ. Αυτά … Δώστε μας και σεις την ευλογία σας.

Αυτά είπε, αυτά είδαμε από τον ευλογημένο αυτό άνθρωπο που με τα κλάματα του (οι άνδρες για να κλάψουν πρέπει κάτι το πολύ σοβαρό να συμβαίνει) έλεγε στον Άγιο εκείνο το «ευχαριστώ» που είναι πρόθυμοι να το πουν όσοι άρρωστοι στα Νοσοκομεία, στα παντός είδους Νοσηλευτικά Ιδρύματα και Άσυλα ανιάτων περιμένουν κάποιον Άγγελο, κάποιον Άγιο, τον Ίδιο τον Κύριο να ταράξει τα νερά για να μπουν σ’ αυτό το μυστήριο που λέγεται θαυματουργική θεραπεία, που όντως γίνεται κατά καιρούς σε ασθενείς που ο Θεός επιλέγει με τα δικά του κριτήρια, σχεδόν άγνωστα σε μάς.
ΠΗΓΗ
evia-press